| Biografie
Lene hield altijd al erg van muziek. Haar ouders zagen in dat ze erg muzikaal was, dus toen ze 15 werdt kreeg ze een gitaar voor kerst. Ze wilde graag op deze gitaar leren spelen, dus nam ze wat gitaarlessen en begon nummers te schrijven en te componeren. De nummers liet ze horen aan haar vrienden en haar broer Rune. Zij vonden de muziek geweldig... Op een dag in 1997, toen Lene op vakantie was, belden haar vrienden naar het lokale radiostation (NRK Tromsø). Ze vertelden hier niets van aan Lene. Lene was erg verast toen ze hoorde wat haar vrienden voor haar gedaan hadden en ze overtuigden haar om een paar nummers in de studio op te gaan nemen. Later, toen Lene weer een paar nummers opgenomen had, zou haar vader haar ophalen bij de radio-studio, maar haar vader kon niet komen, dus nam ze de bus. In de bus werdt ze herkend door een journalist die haar muziek gehoord had. Ze praate een paar minuten met de journalist en de journalist vertelde haar dat hij graag een demo-tape naar Virgin Music wilde sturen, maar dat hij haar toestemming nodig had. Lene vond dat goed en een paar dagen later werdt ze bij Virgin uitgenodigd om een paar nummers op te komen nemen. Het eerste nummer wat ze uitbracht was "Unforgivable Sinner". De Noren vonden dit nummer erg goed, want het werd een groot succes. Het nummer stond gedurende 8 weken op nummer 1. Het was ook de best verkochte plaat in Noorwegen. Na dit grote succes werd het album "Playing My Game" gereleased. Van dit album zijn al meer dan tien miljoen exemplaren verkocht. Haar success werd nog groter toen er in Engeland ook twee singles uitgebracht werden; Sitting Down Here en Unfogivable Sinner. Sitting Down Here haalde de top tien. feiten:
|