Zo, we zijn weer een paar dagen verder en in die paar dagen is gisteren het wandje gestuced. Verder heb ik de verwarming opnieuw gespoten, want die was weer erg vergeeld. Komende week krijgt de wand waar de verwarming aan hangt nog een nieuwe verflaag en gaan we de keuken plaatsen.
Ja, de vakantie naar de USA ging helaas wegens omstandigheden niet door en nu had het geld op de spaarrekening kunnen laten staan, maar ik wilde al langer een nieuwe keuken, dus heb ik besloten de plannen voor de nieuwe keuken om te zetten in daden. Na het maken van een stuk of 8 ontwerpen in het Ikea programma is dit hem geworden:
Ik kreeg nog wat goedbedoeld advies om niet een spoelbak met een randje te nemen, want dat ik niet handig. Ik heb de adviezen overwogen en toch maar in de wind geslagen, omdat ik deze spoelbak gewoon mooi vind. En mooi is soms niet praktisch, maar het oog wil ook wat. De oplettende kijker heeft inmiddels ook al gezien dat er geen vaatwasser in zit. Dat klopt. Ik heb een 1-persoons huishouden, dus niet veel afwas en die kleine beetjes zijn best met de hand te doen. Is heel rustgevend… ahum…
Goed. Deze week zou ik naar de USA gaan (10 mei vertrek vanaf Schiphol). Deze vrije dagen heb ik gewoon laten staan, alleen gaat er nu dus een keuken geplaatst worden. Op 3 mei met de VW Transporter naar de Ikea gereden en de keuken door een medewerker laten bekijken. Die heeft nog het een en ander aangepast, zodat hij helemaal naar wens was. Terwijl de medewerker van Ikea alles nog eens even op een rijtje ging zetten zijn wij gaan eten in het restaurant. Daarna de pakbon meegekregen van de Ikea man en alles bij elkaar gaan zoeken in het magazijn. Dat moet je tegenwoordig zelf doen. Tja, het goedkope moet ergens vandaan komen…. Alles paste makkelijk in de bus gelukkig. Thuis alles er weer uit gehaald.
De dag erna ben ik maar begonnen met het in elkaar zetten van de lades. Als je eenmaal weet hoe dat moet zitten ze zo in elkaar. Inmiddels ligt de zolder en de logeerkamer vol met lades en de woonkamer en eetkamer vol met kastjes, want de keuken zit zo goed als in elkaar.
Afgelopen maandag zijn we begonnen met slopen. De oude keuken ging er vrij makkelijk uit. Via Marktplaats heb ik de oude keuken gratis weggegeven. De bovenkastjes krijgen nog een 2e leven in de schuur. Altijd handig om spullen in op te bergen. Daarna moesten van 2 wanden de tegels eraf, wand 1 ging vrij makkelijk, de tweede iets lastiger. Ze hadden de tegels daar gewoon in het beton gedrukt. Met veel pijn en moeite zijn ze er toch af gegaan.
Daarna besloten om toch maar een voorzetwand voor de oude wand te zetten vanwege de leidingen en de nieuwe stopcontacten. Anders zouden deze in de muur gefreesd moeten worden en bovendien de muur die achter de keuken zat was ook niet helemaal ok. Ze hebben er bij de bouw geen cent teveel aan besteed. Dus op naar de Hornbach voor materiaal. Natuurlijk waren er geen balken in de juiste maat, dus we hebben wat moeten smokkelen met tussenhoutjes. Bij de kassa van de Hornbach bleek maar weer dat hout nog steeds duur is. We waren pas om 9 uur ‘s avonds weer bij de Hornbach weg, dus de dag erop zijn we de regels gaan plaatsen. Maar eerst moesten de nieuwe stopcontacten op de muur en de gasaansluiting moest een stukje verplaatst worden.
De dag erna zijn we de regels gaan plaatsen en vandaag zijn de houten platen op de muur gegaan. Het was nog even puzzelen om de gaten voor de stopcontacten mooi te krijgen, maar het is allemaal goed gelukt. Ik wilde de stopcontacten op een balkje achter de voorzetwand hebben, anders krijg je problemen bij het vastzetten van de dekplaatjes. Dus de gaten van de gatenzaag waren te klein. Met de decoupeerzaag hebben we deze een beetje groter gemaakt, zodat de contactdozen mooi door de plaat heen vallen.
Morgenavond of zaterdag komt er stuc op het muurtje links en rechts en dan gaan we dinsdag de keuken maar eens plaatsen. Nog even een korte terugblik naar hoe de oude keuken er ook alweer uit zag:
Naast de bekende Wassermann bunker op Schiermonnikoog bestaat er nog een groepje bunkers. De zogeheten Flankbatterie. Deze ligt in de duinen naast het Strandhotel. Eén van deze bunkers (foto hieronder) is helemaal uitgegraven en weer toegankelijk, alleen weet ik niet zeker of deze ook onderdeel van de Flankbatterie is geweest. Hij ligt namelijk iets verderop, langs het fietspad naar het badstrand en de Merlijn.
Bij toeval ben ik op internet meer te weten gekomen over het bestaan van deze bunkers. Ik vind het ook leuk om deze oude bunkers op te sporen. Op zich is deze Flankbatterie vrij makkelijk te vinden. Je gaat het fietspad op rechts naast het strandhotel. Dit pad loopt richting het badstrand en uiteindelijk de Merlijn. Ongeveer 200 meter dit pad op kun je in de duinen al wel een stuk van de bunkers zien liggen. De rest van de bunkers liggen er omheen. Foto’s van de Flankbatterie zijn hier te vinden.
Sneeuw en Pasen, een wat rare combinatie. Ik moet zeggen dat ik me zo ook niet kan herinneren ooit eens eerder een witte Pasen meegemaakt te hebben. Ach, het heeft ook wel wat, maar ik moet stiekem toch bekennen dat het van mij wel een paar graadjes warmer mag.
Zoals de titel al zegt, hier zijn de foto’s van de vakantie op Schier.
Sinds gisteren ben ik weer lekker thuis in m’n eigen stekkie. Heeeerlijk. Gistermiddag ben ik uit het UMCG ontslagen. Maandagavond was de zuiging op de drain al stop gezet. De volgende ochtend, dinsdag, zouden ze om 6 uur klemmen op de drainslang plaatsen. Dat gebeurde ietsje later pas, rond 8 uur. En dan zit je daar met twee van die joekels van scharen aan de drainslang. Lopen met zo’n waterslot is nog te doen, maar met twee van die scharen wordt het toch wel lastig. Ik ben eerst maar even op bed blijven zitten in afwachting tot het maken van de foto, maar dat duurde me te lang, dus broek aan en ik ben maar in de stoel gaan zitten wachten. Ik had me ook wel even willen wassen, maar ook dat was lastig met die scharen. Ik hoopte dat de drain er na de foto uit kon, dus heb nog maar even zitten wachten.
Rond 12 uur is de foto gemaakt. De longarts was net op de kamer toen ik terugkwam, dus die moest de foto nog zien. Ik ben toch maar even met scharen en al de douche ingedoken. Even lekker opfrissen. Met 1 schaar rustend op de rand van de broek en de andere in de broekzak ging het wel. Rond een uur of twee kwam de longarts in opleiding met het goede nieuws: de drain mocht eruit. Eigenlijk ging dat iets anders; de verpleger en de arts stonden in het halletje naar de kamer en zeiden tegen elkaar: “zullen we er vandaag een drain uithalen?” Ja, je kon niet zeggen dat ze in het ziekenhuis geen humor hebben. Er is heel goed voor me gezorgd. Petje af voor iedereen daar. Ik lag er niet voor de lol natuurlijk, maar heb me prima vermaakt. Desondanks hoop ik wel dat dit éénmalig was en m’n long lekker op z’n plekje liggen blijft tot ik oud en wijs ben. 
Maar goed, de drain mocht er dus uit gistermiddag. Dat was in een poep en een scheet gebeurt. Je verwacht er heel veel van, want ze hebben toch iets in je lijf gestoken wat er niet hoort. Maar het eruit halen van die slang voel je niet. Al neuriënd werd hij eruit gehaald. Ik moest neuriën van de arts, omdat ze zo kon horen dat ik nog aan het uitademen was. Daarna een beetje vaseline op de wond en een joekel van een pleister erop. Die zit er nu nog. Na 24 uur mag hij er vanaf en kan ik weer onder de douche.
Wat voelt dat toch ook heerlijk om een diepe teug lucht in te ademen zonder pijn en het hoesten en lachen is nu ook weer pijnloos. Ondanks dat de ‘overlast’ die ik ondervond van mijn klaplong me alles meeviel had ik toch wel pijn bij diep inademen en hoesten en lachen. De pijn die je hebt is ook lastig te omschrijven. Het voelt als rugpijn, maar dat is het niet. Soms voelde ik ook pijn op mijn borst. Maandagavond was de pijn wel het ergste. Ik wist niet hoe ik zit of liggen moest zonder wat te voelen. Maar 2 paracetamolletjes en een half uurtje later werdt het gelukkig weer dragelijker.
Het is niet helemaal een blogpost in chronologische volgorde geworden, maar het belangrijkste is ik weer lekker fijn thuis ben. De komende dagen moet ik nog rustig aan doen en dan zullen we volgende week maar weer eens zien hoe het werken gaat. M’n ouders heb ik vandaag nog even verrast met een bloemetje. Dat hebben ze dubbel en dwars verdient voor alle goede zorgen voor mij en de ellende. Dit is tenslotte al de tweede keer dat onze vakantie zo’n raar eind krijgt. 30 jaar geleden lag ik ook al in het ziekenhuis. Op 3-jarige leeftijd met een gebroken arm, waardoor de vakantie op Texel ook in duigen viel. Hopelijk blijft het hierbij.
De vakantie naar USA moet helaas wel geannuleerd worden. Ik mag het komend half jaar niet vliegen en daarnaast mag ik nooit duiken.
Ik ben vast nog wat vergeten te vermelden, maar niet iedereen hoeft alles te weten…
Zo lig je ineens in het UMCG met een klaplong na een week vakantie op Schiermonnikoog. We zouden zaterdag weer terug naar huis, maar hebben noodgedwongen een dag eerder terug moeten gaan.
Donderdagochtend bij het ontbijt kreeg ik ineens last van mijn rug. Althans ik dacht dat het mijn rug was. Daarom er niet veel aandacht aan besteed en nog een stukje gaan lopen met de hond en ‘s middags aan het fietsen gegaan. Dat fietsen viel wel zwaar. Vooral het geploeter door de stukken waar nog sneeuw lag. Tijdens die stukken zat ik te hijgen als een paard. Ook bij het op- en afrennen van een hoge duin duurde het langer dan normaal voor ik weer op adem kwam. Die avond gaf m’n vader het advies de dokter maar eens te bellen. Misschien was het bronchitis. Ik dacht dat het niet nodig zou zijn, maar toch besloten even langs de huisarts te gaan op Schiermonnikoog.
Na onderzoek hoorde ze rechts geen ademhaling. Links was prima. Ze wilde graag dat ik de eerstvolgende boot naar de wal zou nemen en foto’s liet maken in het ziekenhuis. Daarop gelijk halsoverkop onze spillen ingepakt en met de boot van half 5 vertrokken. Daarna gelijk door naar het UMCG waar ik ook mocht blijven.
Ik heb het geluk dat ik nu al voor de tweede keer een weekje op het Nieuwsblad huis mag passen. Het is een kranige dame die de tand des tijd schitterend heeft doorstaan. Haar bouwjaar is ergens in de jaren dertig. Dat is haar wel aan te zien, ze ziet er schitterend uit, beter dan sommige van haar jongere vriendinnen. Binnen is het knus en gezellig.
De sneeuw van vandaag en afgelopen weekend voegt nog een stukje extra mystiek toe. Daarbij komt het zonnetje vanachter een wolk haar en ons verwarmen….heerlijk. Veel is er niet te doen op Schier, maar waarom zou je ‘iets’ moeten ondernemen als je hier heerlijk wandelen kunt en kan genieten van de rust? Onbetaalbaar…
‘T was fris op de fiets vannochtend, en mistig. De thermometer gaf -3.8 aan. En dat voor een dag in maart. Maar goed, zo vreemd is het niet als het vriest in maart. Het is wel heerlijk weer op ‘s ochtends naar het station te fietsen. Je komt niemand tegen en ook op het station was ik de enigste passagier. Ik heb nog wat ijsgraffiti achter gelaten.
Ik teken die hoofdjes al jaren. Geen idee hoe, waar en vooral ook waarom het begonnen is. Ze zijn ook zo simpel. Het begint met twee rondjes voor de ogen, dan de neus, mond, hooofd, haar en nek. Klaar!
M’n Flickr account doet het weer. Hij is nooit weggeweest, maar ik had er al tijden niet meer op ingelogd. Daarmee is ook mijn Yahoo account weer wakker geschut. Waarom? Geen idee. Ik wil Flickr weer eens gaan gebruiken, dat is het idee. Schijnbaar wordt alleen Flickr ondersteund in veel apps, en het gratis Picasa niet. Jammer. Ach, maar $25 dollar voor een jaartje Flickr is het geld ook niet. Trouwens als je nagaat
waar ik allemaal actief ben met een account… je wilt het niet weten. Volgens mij zweeft er ook nog ergens een actief zonnet.nl adres rond die het nog doet ook.
Hotmail, ook zoiets. Ik gebruik het alleen voor de chatfunctie. Toen gmail kwam ben ik daar heen gegaan. Het zou beter zijn. Dat was het ook en is het ook, maar misschien moet er maar eens iets weg. Microsoft zit ook niet stil. Het nieuwe hotmail, wat nu outlook heet, ziet er top uit. Lekker clean. Daarnaast gebruik ik ook hun Skydrive. Maar ook de Google Drive. Maar ik heb ook een Windows Phone. Dan zou Microsoft de logische keuze zijn. En dat heeft niet iedereen. Ik loop niet graag achter de meute aan. Daarom is de iPhone ook weg gegaan en kwam er een Lumia 800 voor terug. En dat bevalt prima. Thumbs up voor Microsoft. Ik hoop alleen voor ze dat het ook echt wat gaat worden. Ik wijk nu wat af van het onderwerp… tijd om d’r een end aan te breien. Bij deze. Noar huus op an…
