IMG_0562

Maria Mena

Gisteren naar een prachtig concert geweest van Maria Mena in een prachtig gebouw. Het concert stond gepland in Paradiso, maar was later verplaatst naar een oude kerk op een steenworp afstand van Paradiso, genaamd de Duif. Een prachtig kerkje aan de Prinsengracht. Het was even zoeken naar een plekje voor de auto, maar die kon ik kwijt onder het Museumplein en vanuit daar in 20 minuutjes naar de Duif gelopen door de mooie Amsterdamse binnenstad. Als ik geweten had dat er weinig zitplaatsen waren en iedereen erg vroeg zou zijn was ik eerder gekomen. :-) Maar ik had geluk. Na een tijdje wachten ging het balkon boven ook open en ben ik daar gaan zitten. Prachtig plekje met een prima zicht op het podium.

Het concert zelf was fantastisch! Deze intieme locatie en de muziek van Maria zijn echt voor elkaar gemaakt. Het past bij haar. Daarbij had ze ook lekker contact met het publiek. Het voelde bijna als een huiskamer concert. Sterker nog, ik had op een gegeven moment echt het gevoel van ‘ik wil hier niet meer weg, dit mag eeuwig blijven duren’. Doordat de setting zo klein was kwam ook de muziek goed tot zijn recht. Het geluid stond niet te hard, maar gewoon prima afgestemd. Ja, dit was de twee uren rijden zeker waard en ook voor herhaling vatbaar! Ik heb nog wat kiekjes gemaakt, maar de iPhone houd niet van weinig licht… (ik ga maar wee terug naar een Lumia denk ik :)).

IMG_0567

IMG_0558

IMG_0551

Gelukkig is de video beter gelukt:

_DSC0784

Eemshaven

Vandaag even een ritje naar de Eemshaven gemaakt om de Anthem of the Seas te zien. En er waren meer mensen met mij. Sjonge jonge, het was echt druk. Dicht bij het schip komen lukt helaas ook niet meer tegenwoordig. Alles is nu volgebouwd en eventjes onder een hek doorglippen is er ook niet meer bij. Best jammer. Ik ben dus maar even naar de andere kant van de “ingang” van de haven gereden om vanaf daar foto’s te maken. Dat is redelijk gelukt. Jammer genoeg lag een enorm boorplatform voor het cruiseschip. Toch zijn er nog een paar aardige kiekjes uit de camera gekomen.

_DSC0755

_DSC0776

_DSC0804

_DSC0796

_DSC0810

_DSC0821

_DSC0745

Traumaheli in Kommerzijl

Vanochtend toen ik opstond hoorde ik in de verte het aanzwellende geluid van een ambulance. Het geluid kwam steeds dichterbij en stopte, op het geluid afgaande, vlak bij mij in de buurt. Een paar minuten weer herrie. Dit klonk als een helicopter. Een blik uit het raam zei genoeg, de traumaheli kwam eraan en zocht een plek om te landen. Via een omweg over mijn huis lande hij op het sportveld. Even later liepen er twee mmt-ers richting de bakker. Wat er precies aan de hand was weet ik niet. Ik weet wel dat er twee ambulances bij waren en dat ze beide zonder sirene vertrokken zijn. Ook de traumaheli heeft geen patiënt meegenomen.

Uit het raam hangend heb ik nog wel een paar kiekjes kunnen maken van de traumaheli:

_DSC0741

_DSC0745

_DSC0748

_DSC0725

Grutte Earen

Vanmiddag even een nieuw rondje gefietst om de “Grutte Earen” bij Burum heen. Letterlijk vertaald betekend het grote oren wat weer slaat op de gigantische schotelantenne’s. Eén daarvan is echt groot, wat op de foto’s lastig te zien is. Grappig was dat er vogels in en om de schotelantenne heen vlogen. Waarschijnlijk op jacht naar muizen. Men heeft ook overal waar het kon antenne’s geplaatst. Zelfs op de heuvel om de grote antenne heen.

Wikipedia zegt het volgende over het satellietstation: Het grondstation vormt de toegangspoort voor het verzamelen van Europees en intercontinentaal verkeer uit Nederland en omringende landen dat loopt over het telefoonnet en via straalzenders om het weer door te sturen naar satellieten, zodat het kan worden verzonden naar de eindbestemming via soortgelijke grondstations elders ter wereld. Het vormt onderdeel van Inmarsat. Het grootste deel van het terrein (noorden, oosten en midden) heeft deze functie. De schotels met een doorsnee van 11 meter zijn bedoeld voor het opvangen van al het langskomend satellietverkeer in het kader van de terrorismebestrijding. Hiermee zal Nederland uitgroeien tot de grootste ‘luistervink’ van Europa.

Het rare torentje met daarin een grote soort artisjok stond naast het satellietstation. Het is een kunstwerk. Met dit rondje van 35 kilometer erbij staat de teller van de fiets nu op 7500 km!

_DSC0718

_DSC0729

image13

Aangereden wild

Vrijdag reed ik na een bezoekje aan de bioscoop (Kingsman) op m’n dooie gemakje naar huis. Onderweg nog even een bakje gedaan bij mijn ouders. Bijna thuis aangekomen stond er ineens een ree op de weg. Er kwam een auto uit de tegengestelde richting, dus een optie tot ontwijken van het beest was er eigenlijk niet. Dan maar vol in de ankers en er het beste van hopen was m’n enige optie. Na het intrappen van het rempedaal volgde enkele seconden later een doffe klap en vloog de plukken haar in de lucht en een ree die uiteindelijk in de naast gelegen droge sloot belande. De auto uit de tegengestelde richting deed net alsof zijn neus bloedde en reed door. Evenals de auto die achter mij reed. Wat leven wel ook weer in een mooie maatschappij, NOT! Efin, enigszins van de schik bekomen gelijk gaan kijken hoe het de ree verging. Deze bewoog nog. Als het om dieren gaat kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om ze zo achter te laten ondanks dat deze ree net mijn auto gesloopt had. Dus de dierenambulance gebeld. Die zou over 30 min. komen. Tijdens het wachten foto’s gemaakt van de schade en de ree. Op het moment dat ik van de ree een foto maakte besloot deze er alsnog vandoor te gaan. De dierenambulance maar weer afgebeld en naar huis gereden. Gelukkig rijd de Yaris nog wel. Alleen er zitten schuren in de bumper, de claxon doet het niet meer, het zijscherm is verbogen en de koplamp is naar binnen gedrukt. Vrijdag maar even bij het schadebedrijf langs.

image11

Gelukkig heb ik een dashcam in de auto die het geheel gefilmd heeft: http://youtu.be/CFhu-U0686E.

_DSC0670

UTP naar de garage

Zaterdag maar eens begonnen met iets wat al langer op het wensenlijstje stond, een utp kabel naar de garage. Ik heb een luxeprobleem in de vorm van een te grote tuin. Als ik in de zomer helemaal achter in de tuin inmijn hangmatje lig dan heb ik geen wifi bereik. Nu heb ik dat al op allerlei manieren geprobeert op te lossen waaronder een wifi extender en powerline, maar het werkt allemaal toch niet optimaal. Ik wil gewoon een kabel naar de schuur! ‘s Ochtends begonnen met een geultje graven. Dat viel wat tegen aangezien de grond nog koud was. De buis voor de kabel kon ik mooi door een voeg in de fundering drukken. Die voeg viel er zo uit, dus ik heb geen gaten hoeven boren. Twee utp kabeltjes erdoor getrokken en voíla! Nu moet de kabel nog in huis aangesloten worden, maar dat klusje komt nog. Deel 1 ligt er in ieder geval al.

_DSC0668

_DSC0681

_DSC0683

_DSC0688

_DSC0627

Vogeltjes in de tuin

Vanmiddag even wat vogeltjes in de tuin op de foto gezet. Er komen een heleboel koolmeesjes op de pot pindakaas af, maar ook een enkel musje en een roodborstje. De koolmeesjes en de mus zijn niet bang als je met de camera voor het raam staat. Het roodborstje vertrouwd het niet helemaal. Die verstopt zich steeds, dus de foto’s zijn gechopped, vandaar de wat mindere kwaliteit. Mijn grootste zoom lens gaat ook maar tot 105mm helaas. Maar desondanks ene paar leuke kiekjes en de pot pindakaas is nog niet leeg.

_DSC0646

_DSC0643

_DSC0635

_DSC0632

_DSC0621

_DSC0609

image2

Rondje Zoutkamp

Vrijdag was het heerlijk weer en die dagen moet je koesteren met deze kwakkelwinter. Ik ben dus maar even weer een stukje gaan fietsen. Nu ik niet meer iedere dag naar het NS station fiets probeer ik ieder weekend even op de fiets te stappen voor m’n beweging.

Vrijdag dus weer even richting Zoutkamp. Dit is een rondje van 22 km en daar doe ik meestal een uurtje over. Het mooiste stukje is het stukje over de dijk, waar je een uitzicht hebt over het Reitdiep:

image3

image6

Gelijk ook maar even een paar boodschapjes bij de lokale Spar winkel meegenomen. Daar zal ik nog een keer weer heen moeten, want ze hebben een mooie actie met koffie glaasjes. En de spaarkaart is nog maar voor de helft vol.

Dampende zwarte substantie met 1 klontje suiker

Verslaafd aan koffie? Ik niet hoor. Ik kan best zonder. Althans dat dacht ik. Omdat ik net hersteld was van een buikgriepje (3 dagen ziek van geweest en ik ben gelukkig zelden ziek) ben ik overgeschakeld op thee. Twee dagen later wel even weer een bakje koffie geprobeerd, maar het smaakte niet, dus ook gisteren maar verder op thee. Dat gaat op zich prima, maar zo rond een uurtje of drie beginnen de afkickverschijnselen. Tegen de tijd dat ik het avondeten achter de kiezen had werd een hoofdpijntje mij soldaat. Dus dan toch maar even weer een bakkie leut proberen. En die viel wel goed! Heeeerlijk. Ik heb er echt even van genoten en de hoofdpijn was wonderwel ook weg. Wat zo’n bakje dampende zwarte substantie met 1 klontje suiker al niet kan doen. Een wondermiddel. Dus vandaag weer lekker aan de koffie! Ik vrees dat ik toch verslaafd ben…

Spuiten of krabben?

De eerste sneeuw van 2015 is gevallen. Welliswaar natte, dus toen ik om half 6 naar buiten stapte was alles al weer weg. Op de auto lag nog een beetje. Genoeg om ervoor te zorgen dat ik moest krabben. Spuiten bedoel ik. Ik gebruik bewust geen krabber om bij deze nieuwe Yaris proberen te voorkomen dat er krasjes op de ruit komen.

Eigenlijk moet ik dus zeggen dat ik vanmiddag moest spuiten. Dat ik daarbij niet vermeld dat het om ruiten gaat is niet van belang. Dat is het ook niet als je op een koude winterochtend op kantoor zegt dat je moest krabben. Iedereen weet dat je over je autoruiten hebt. Toch denk ik dat veel collega’s hun wenkbrauwen gaan fronsen als ik ‘s ochtends op kantoor verkondig dat ik moest spuiten…. Ik weet het wel zeker.

Spuiten heeft toch een hele andere lading en in de meeste gedachten zal water daar geen onderdeel van uit maken. Ach, je weet wel wat ik bedoel. En zeg niet dat het niet zo is!

Dus ik hou het maar op ruiten krabben alhoewel ik daar dus niet aan doe. Alles om de bolide lang mooi nieuw te houden. Ja, daar had ik het over, viezerik.